متن خبر

تاریخ خبر : ۱۳۹۹/۰۷/۱۹

تعداد بازدید : ۹۷

تعداد رای : ۲

نقش شبه سلولز در ساختار دیواره سلول گیاهی

اخیراً محققان موفق به کشف چگونگی برقراری تعادل بین سختی و انعطاف پذیری در ساختار دیواره سلول های گیاهی شده اند. این اکتشاف آنها نشان می دهد که چگونه ساختارهای مختلف گیاهی از علف های نرم و ناخوشایند گرفته تا معماری باشکوه یک درخت اکالیپتوس متغیر می باشد.

تنوع در ساختار دیواره سلول های گیاهی به واسطه ی سه دسته از فیبرها شامل سلولز، همی سلولز و لیگنین به وجود می آید. لیگنین باعث ایجاد خواص آبگریزی در دیواره شده و سلولز تقریباً در همه گیاهان داربست سخت و چوبی را تشکیل می دهد. با اینحال عملکرد مکانیکی شبه سلولز امری ناشناخته باقی مانده است. در واقع، گیاهان فاقد اسکلت بوده و ساختارشان می تواند با تفاوت های اساسی در نوع فیبرهای دیواره سلولی، از چمنزارهای نرم تا درختان چوبی متغیر باشد. 

 

اخیراً در پژوهشی محققان دانشگاه کوئینزلند در استرالیا با همکاری مؤسسه سلطنتی فناوری کی ‌تی ‌اچ در سوئد به بررسی نقش فیبرها در چگونگی تشکیل ساختار دیواره سلول های گیاهی پرداخته اند. بدین منظور تیم پروفسور گیدلی و دکتر میکلسن در دانشگاه کوئینزلند به همراه دکتر ویلاپلانا در مؤسسه کی‌تی‌اچ، آزمایشی را طراحی کرده اند. آنها با مطالعه نسبت های مختلف از دو ترکیب شبه سلولزی دریافته اند که گلوکومانان (Glucomannans) سختی گیاه را بهبود بخشیده درحالیکه زایلان (Xylans) انعطاف پذیری آن را به شدت افزایش می دهد. این محققان ادعا کرده اند که ترکیب اصلاح شده ای را در آزمایشگاه تولید کرده اند که بدون ایجاد شکستگی به میزان دو برابر حالت عادی خود کشیده می شود. این اکتشاف آنها کاربردهای زیادی داشته که از جمله می توان به استفاده از آن در محصولات مراقبت از زخم و در ترکیب غذاهای گیاهی اشاره نمود.

 

پروفسور گیدلی مدیر بخش تغذیه و علوم غذایی در دانشگاه کوئینزلند اظهار کرد که تیم ما نشان داده که شبه سلولزها نقش به سزایی در ایجاد تعادل میان میزان سختی و انعطاف پذیریِ دیواره سلول گیاهی دارند، به طوریکه سبب می شوند گیاه بدون ایجاد شکستگی خم شود.

 

او در ادامه گفت: این یافته ها در تحقیقات میکروبیوم روده و درک چگونگی تجزیه دیواره سلول های گیاهی یا فیبرها در روده نیز بسیار مورد توجه بوده است. همچنین این تحقیق زمینه را برای تولید ﻣﻮاد ﻟﯿﮕﻨﻮﺳﻠﻮﻟﺰی جدید ایجاد می کند که در آن زایلان و گلوکومانان برای ساخت کامپوزیت هایی با خواص مفید مورد استفاده قرار می گیرند؛ که به معنای ایجاد فرصت های جدید برای تولید مواد بهتر و زیست سازگار بر پایه گیاهان است. 

 

جزئیات این پژوهش در مجله Nature communications انتشار یافته است. برای مشاهده جزئیات بیشتر، لینک مقاله را کلیک نمایید.

نظرات

پاسخ به نظــر بازگشت به حالت عادی ثبت نظر

Captcha