متن خبر

تاریخ خبر : ۱۳۹۹/۱۰/۱۰

تعداد بازدید : ۷۲

تعداد رای : ۴

گسترش سیستم ریشه ای و رقابت بر سر منابع زیرزمینی

اخیراً تیمی بین المللی از محققان موفق به طراحی و ارائه یک مدل نظری برای توضیح قوانین حاکم بر رشد ریشه جهت استفاده از منابع محدود زیرزمینی شده اند. این مدل به عنوان ابزاری ارزشمند در پیش بینی چگونگی تکثیر ریشه و بررسی میزان تراکم آن در گیاهان است.

بارها مشاهده شده است که گیاهان برای دریافت نور خورشید با یکدیگر رقابت کرده، به این صورت که به سمت بالا و به بیرون متمایل می شوند. اما نوع دیگری از رقابت به دور از چشم انسان ها وجود دارد که در زیر سطح زمین اتفاق افتاده و از اینرو تاکنون مطالعات اندکی بر روی آن به انجام رسیده است.

 

بدین منظور، یک تیم بین المللی متشکل از محققانی از کشورهای آمریکا، برزیل و اسپانیا به مطالعه ی چگونگی زندگی گیاهان در زیر سطح زمین پرداخته اند. آنها با استفاده از ترکیبی از روش های مدلسازی و آزمایش های گلخانه ای نشان داده اند که گیاهان هنگامی که به تنهایی کشت داده می شوند در مقایسه با زمانیکه در کنار گیاهان دیگر کاشته می شوند، ساختارهای ریشه ای متفاوتی دارند.

 

استفان پاکالا استاد زیست شناسی تکاملی و از نویسندگان این مقاله اظهار کرد که این مطالعه یک آزمایش هوشمندانه و روشی جدید برای مشاهده سیستم های ریشه ای در زیر سطح خاک است.

 

این محققان گیاهان فلفل را به تنهایی و نیز در مجاورت با گیاهان دیگر در گلخانه پرورش دادند. آنها ریشه گیاهان را با رنگ های متفاوت رنگ آمیزی کرده تا مشخص شود که کدام ریشه به کدام گیاه تعلق دارد. سپس زیست توده کل سیستم ریشه ای هر گیاه و نسبت ریشه به شاخه را محاسبه کرده تا دریابند هنگامیکه گیاهان در کنار یکدیگر کشت داده می شوند چه مقدار انرژی و کربن در ساختارهای زیرزمینی و رو زمینی خود ذخیره می کنند. آنها نشان دادند که نتایج حاصل بستگی به میزان نزدیکی گیاهان به یکدیگر دارد.

 

 

اگر گیاهان بسیار نزدیک به هم کاشته شوند، به شدت سیستم ریشه ای خود را تقویت کرده تا از این طریق برای منابع محدود زیرزمینی با یکدیگر رقابت کنند. اما اگر با فواصل دورتر کاشته شوند، با احتمال کمتری بر روی توسعه سیستم ریشه خود سرمایه گذاری خواهند کرد.

 

به گفته ی محققان، حدوداً یک سوم از کربن موجود در طبیعت در ریشه های گیاهان ذخیره می شود که درک چگونگی تغییرات رسوب کربن در ریشه می تواند در پیش بینی دقیق میزان جذب کربن به ما کمک کرده و به نوبه خود منجر به طراحی استراتژی هایی برای کاهش تغییرات اقلیمی و بهینه سازی تولید غذا شود.

 

نتایج کار تحقیقاتی این گروه بین المللی در نشریه Science انتشار یافته است. جزئیات بیشتر از طریق لینک مقاله قابل مشاهده است. 

نظرات

پاسخ به نظــر بازگشت به حالت عادی ثبت نظر

Captcha