متن خبر

تاریخ خبر : ۱۴۰۱/۰۳/۲۱

تعداد بازدید : ۱۰۶

تعداد رای : ۵

کاهش نیمی از حشرات در اثر تغییرات اقلیمی و گسترش مناطق کشاورزی

محققان انگلیسی در پژوهشی نشان داده اند که تغییرات اقلیمی و گسترش بیش از حد زمین های کشاورزی منجر به کاهش 49 درصدی جمعیت حشرات در مناطق تحت تأثیر در جهان شده است. یافته های این محققان ضرورت انجام اقداماتی جهت حفظ زیستگاه های طبیعی و کاهش گسترش مناطق کشاورزی را برجسته می کند.

اخیراً محققان در کالج دانشگاهی لندن (UCL) در پژوهشی که برای نخستین بار انجام شده نشان داده اند که تعامل بین افزایش دما و تغییرات ایجاد شده در نحوه کاربری زمین های کشاورزی منجر به تلفات گسترده در جمعیت حشرات شده است. کاهش جمعیت حشرات نه تنها می‌تواند برای محیط زیست مضر باشد، بلکه با از دست رفتن حشرات گرده‌افشان به سلامت انسان و امنیت غذایی نیز آسیب می رسد. 

 

دکتر اوتویت، نویسنده اول این تحقیق اظهار کرد: به نظر می رسد که بسیاری از حشرات در برابر فعالیت های انسانی بسیار آسیب پذیر هستند، که با افزایش تغییرات اقلیمی و گسترش مناطق کشاورزی این موضوع نگران کننده شده است. یافته های ما ضرورت انجام اقداماتی جهت حفظ زیستگاه های طبیعی، کاهش گسترش مناطق کشاورزی و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای را برجسته می کند. این تیم تحقیقاتی میزان تنوع زیستی حشرات را در مناطق مختلف بسته به میزان کشاورزی در آن منطقه و همچنین میزان گرمایش آب و هوا مقایسه کرده اند. آنها دریافتند در مناطقی که کشاورزی با شدت زیاد انجام شده و نیز گرمایش آب و هوایی قابل توجهی دارند، جمعیت حشرات 49 درصد کمتر از زیستگاه ‌های طبیعی است. در واقع، وجود زیستگاه های طبیعی در مجاورت مناطق تحت تاثیر می تواند میزان تلفات را کاهش دهد. زیرا بسیاری از حشرات در روزهای گرم در پی یافتن سایه به گیاهان متکی هستند، بنابراین از دست رفتن زیستگاه های طبیعی می تواند آنها را در برابر گرم شدن آب و هوا آسیب پذیرتر کند. به گفته ی این محققان کاهش جمعیت حشرات به دلیل تأثیرات انسانی ممکن است حتی بیشتر از آن چیزی باشد که یافته های آنها نشان می دهد، زیرا بسیاری از مناطق قبل از شروع دوره مطالعاتی آنها شاهد کاهش تنوع زیستی بوده و در این تحقیق اثرات عوامل دیگر مانند آلودگی در نظر گرفته نشده است.

 

در ادامه، دکتر نیوبولد، از نویسندگان این تحقیق اظهار کرد: مضرات زیست محیطی کشاورزیِ بیش از حد چالشی دشوار بوده و مدیریت دقیق مناطق زیر کشت، مانند حفاظت از زیستگاه های طبیعی در مجاورت زمین های کشاورزی، باعث حصول اطمینان از زنده مانی حشرات شده و در نهایت منجر به مقابله با تهدیدات پیش رو قبل از انقراض بسیاری از گونه ها می گردد.

 

جزئیات این پژوهش در مجله نیچر انتشار یافته است.

نظرات

پاسخ به نظــر بازگشت به حالت عادی ثبت نظر

Captcha